یونایتد فنز، وبسایت هواداری تیم منچستریونایتد

منچستریونایتد منچستریونایتد 5 0 لاسک لاسک
کار صعود در بازی رفت تمام شد
0
یونایتدفنز بررسی خرید های فرگوسن در زمان مالکیت گلیزرها (بخش اوّل)

بررسی خرید های فرگوسن در زمان مالکیت گلیزرها (بخش اوّل)

کد خبر : 6375  |   زمان ارسال : پنجشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۳۹۹  |   نویسنده : یاسین حسام  |   بازدید : 875
بررسی خرید های فرگوسن در زمان مالکیت گلیزرها (بخش اوّل)
در این مقاله تلاش کرده ایم تا خریدهایی که سر الکس فرگوسن در زمان مالکیت گلیزرها انجام داده است را به ترتیب زمان مرتب کنیم و از بین 1 تا 10 به آن ها نمره بدهیم.

یونایتدفنز – لیست خرید های سر الکس فرگوسن زیر نظر گلیزر ها به شرح زیر است:

 

2005: ادوین فن در سار (2 میلیون پوند)

فن در سار بهترین گزینه برای جانشینی پیتر اشمایکل در سال 1999 به نظر می رسید اما فرگوسن از مارتین ادواردز ،رییس وقت باشگاه، درخواست کرد که مارک بوسنیچ را به صورت رایگان به جذب کند. فرگوسن بوسنیچ را به عدم حرفه ای گری محکوم می کرد، علاوه بر این ها عملکرد بارتز واقعا جالب نبود و تیم هاوارد نیز هرگز خود را اثبات نکرد؛ اینگونه بود که یونایتد تصمیم به خرید فن در سار از فولام گرفت. ملی پوش هلندی 4 سال را در فولام گذرانده بود و پیش از آن نیز برای یوونتوس بازی می کرد.

پس بالاخره، خرید فن در سار یکی از سه عنصری که فرگوسن توانست سومین و آخرین یونایتد قدرتمندش را با آن بسازد را به اولد ترافورد آورد. فن در سار تنها 2 میلیون خرج روی دست گلیزرها گذاشت و تا 40 سالگی برای فرگوسن بازی کرد. او نمره ی عالی 9 را دریافت می کند.

 

2005: پارک جی سونگ (4 میلیون پوند)

قدردانی هواداران از این بازیکن کره ای پس از عملکرد او در شکست مقابل سیتی در سال 2012 قوت گرفت. پارک بیشتر در پست وینگر یا یکی از سه عنصر هجومی تیم به کار گرفته می شد، اما بهترین بازی را زمانی از او می دیدیم که او در نقش بازیکن کارگر حاضر بود؛ درست به مانند نقش پیرلو در تیم های مختلفی که در آنها بازی کرده است.

 

پارک که نقشی مهم در رسیدن آیندهوون به نیمه نهایی لیگ قهرمانان در سال 2005 داشت، نیرو محرکه ای عالی برای خط هافبک یونایتد به شمار می رفت؛ هافبک هایی که کم کم در حال پیر شدن بودند.

 

اما نکته ی جالب این است که پارک علاقه ی زیادی به به ثمر رساندن گل های مهم داشت؛ مخصوصا مقابل آرسنال! برای مثال می توان به گل او مقابل این تیم در سال 2011 اشاره کرد که مسبب قهرمانی شیاطین سرخ شد. درست به مانند فن در سار، پارک نیز 4 بار موفق به قهرمانی در لیگ شد و در دو بازی از سه فینال جام اتحادیه بین سالهای 2006 تا 2010 در ترکیب ابتدایی یونایتد قرار داشت.

 

از فرگوسن بعید نبود که پارک را در فینال 2008 به بازی نگیرد، اما این که او کلا در لیست این تیم قرار نداشت جای تعجب دارد. پارک جی سونگ نمره ی خوب 7 را دریافت می کند.

 

2006: نمانیا ویدیچ (7 میلیون پوند)

شعار هوادران برای او در نوع خود جالب بود:

او از صربستان می آید تا حریفان را به قتل برساند!

ویدیچ یکی از بهترین مدافعان تاریخ یونایتد و یکی از بهترین زوج های دفاعی تاریخ فوتبال را در کنار ریو فردیناند ساخته بود. لیورپول نیز می خواست او را از ستاره سرخ به خدمت بگیرد اما رقم 7 میلیونی پرداخت شده توسط یونایتد، تفاوت را رقم زد. خرید ویدیچ مصادف شد با شروع سال های بدون جام در لیورپول و شاید از این رو بسیاری از آنان یکی از حسرت های خود را نخریدن صخره ی صرب می دانند.

خیلی زود ویدیچ به یک تهدید جدی در ضربات ایستگاهی تبدیل شد. با درخشش او یونایتد موفق شد پس از 4 سال دوباره لیگ را فتح کند؛ این قهرمانی بهترین قهرمانی تاریخ یونایتد در لیگ تحت نظر سر الکس از سال 1993 بود. در بعد فردی، ویدیچ هر سه فینال بین سال های 2008 تا 2011 را از ابتدا به میدان رفت. او در سال 2009 جایزه ی بهترین بازیکن سال باشگاه را از آن خود کرد و برخی معتقدند در سال 2011 نیز او باید این عنوان را تصاحب می کرد. ویدیچ 4 بار در تیم منتخب لیگ برتر قرار گرفت. به نظر بسیاری او می توانست گزینه ی مناسب تری برای تصاحب عنوان بهترین بازیکن فصل لیگ برتر در سال 2009 نسبت به رایان گیگز باشد.

 

ویدیچ پس از عملکرد ضعیف در شکست 4-1 مقابل لیورپول انتقادات بسیاری را متحمل شد؛ در آن بازی فرناندو تورس واقعا ویدیچ را به زحمت می انداخت. البته ویدیچ برای زدن گل های حساس عالی بود! او نمره ی عالی 9 را دریافت می کند.

 

2006: پاتریس اورا (5.5 میلیون پوند)

اورا می گوید که اولین بازی او برای یونایتد مانند این بود که او را در ماشین لباسشویی انداخته اند. یونایتد در بین دو نیمه 2-0 از سیتی عقب بود و در این بین سر الکس اورا را تعویض کرد.

 

این مرد فرانسوی پیش از آمدن به یونایتد تجربه ی بازی در فینال لیگ قهرمانان را با موناکو داشت و همین سبب افزایش انتظارات از او شده بود. یونایتد مایکل سیلوستره و جان اوشی را به عنوان گزینه های جایگزین در اختیار داشت؛ اما مشکل اینجا بود که مدافع عنوان بهترین بازیکن باشگاه منچستر یونایتد، گابریل هاینزه، مصدومیتی طولانی مدت داشت.

 

اورا تنها 5.5 میلیون پوند برای یونایتد هزینه برداشت و با توجه به این او را می توان در زمره ی بازیکنان با کیفیت اما ارزان  قیمتی نظیر پیتر اشمایکل، آندری کانچلسکیس و روی کین قرار داد. پس از درخشش در بازی های نخستین، او جایگاه خود را در فصل 2006/07 استحکام بخشید و خود را به عنوان بهترین دفاع چپ دنیا معرفی کرد؛ در حالی که هاینزه پس ازتلاشی توام باشکست برای رفتن به لیورپول، از یونایتد جدا شد.

در مدت هشت سال و نیم حضور او در منچستر یونایتد، جایگاه اورا هیچ گاه در خطر نبود و او همواره یکی از مردان مورد اعتماد فرگوسن بزرگ به شمار می رفت. اورا وظیفه ی کاپیتانی یونایتد در فینال جام اتحادیه در مقابل استون ویلا را به عهده داشت و توانست تیمش را به قهرمانی برساند. اما در میان همه ی خرید های فرگوسن در زمان گلیزرها، اورا بیشترین حمایت را از هواداران دریافت کرد؛ داستان این ماجرا به توهین نژاد پرستانه ی لوییس سوارز به اورا باز می گردد که کمتر کسی هست که از این موضوع مطلع نباشد!

 

2006: مایکل کریک (18.6 میلیون پوند)

نیمه ی اول سال 2006 به عنوان راستی آزمایی یونایتد برای موفقیت در فصل بعد معروف شده است. جایی که فرگوسن تلاش می کرد تیمش را برای قهرمانی در فصل بعد آماده سازد. ویدیچ و اورا آمده بودند و ساها، فن نیستلروی را نیمکت نشین کرده بود؛ نکته جالب این است که زوج خط هافبک یونایتد را جان اوشی و رایان گیگز تشکیل می دادند. سه سال پس از انجام خریدهای مضحکی نظیر اریک جمبا جمبا و کلبرسون، فرگوسن باید هافبکی کامل و در عین حال باهوش نظیر مایکل کریک را جذب می کرد.

 

پل اسکولز برای مدتی به علت مشکل بینایی از میادین دور و مجبور به استراحت شده بود. اسکولز پس از گذشت مدتی با همان صلابت همیشگی بازگشت و نقش خود را به عنوان یک هافبک میانی بازی ساز به اجرا گذاشت و کریک نیز در کنار او عالی بود. وین رونی و ساها حریفان را سلاخی می کردند و رایان گیگز باتجربه و کریستیانوی مثال زدنی خط هجوم شیاطین را جهنمی کرده بودند. در کلّ سال 2007 به جز دو هفته، یونایتد برترین تیم جزیره بود.

فن در سار، اورا، ویدیچ و کریک در سه فینال آخر فرگوسن در لیگ قهرمانان به میدان رفتند و کریک بیشتر از همه ی آنها دوام آورد. او 12 سال در یونایتد بازی کرد و توانست تقریبا به همه ی افتخارات تیمی ممکن دست یابد. فرگوسن در 6 سال آخر حضورش علاقه ای به خرید هافبک نشان نداد و کریک نیز در 18 ماه پایانی سرالکس بی رقیب بود.

 

کریک همیشه نقشی موثر در تیمش داشت، پس از فینال 2009 او به خود باوری کاملی رسید و در همه ی فصول حضورش جز دو فصل، بیشتر از 30 بار به میدان رفت.

 

شاید کریک هیچوقت به عنوانی هافبکی خارق العاده بر سر زبان ها نیافتاده باشد، اما عملکرد او در لیگ قهرمانان سال 2009 مقابل اینتر میلان نشان می دهد که او واقعا بی نظیر بود. حضور طولانی مدت او در یونایتد مثال زدنی است؛ کریک دو بار فینال جام حذفی و یک بارفینال جام اتحادیه را از ابتدا شروع کرده است. او طی سه فینال یونایتد بین سال های 2008 تا 2011 در هر سه فینال حاضر بود. او نمره ی عالی 9 را دریافت می کند.

 

2006: توماس کوژاک(2.125 میلیون پوند)

دیوید گیل قولِ دو خرید فوق العاده را در سال 2006 به هواداران یونایتد داد، اما خریدهایی که انجام گرفت اصلا تناسبی با این قول نداشتند. کوژاک که یک دروازه بان جانشین تلقی میشد، طی دو دیدار یونایتد مقابل وست بروم نظر فرگوسن را به خود جلب کرد و توانست به صورت قرضی راهی یونایتد شود؛ ناگفته نماند که او چشمی نیز به دائمی شدن قرارداد قرضی اش داشت. کوژاک در اولین بازی اش برای یونایتد یک پنالتی تقدیم آرسنالی ها کرد اما در ادامه توانست ضربه ی گیلبرتو سیلوا را به خوبی دفع کند.

 

کوژاک بسیاری از هواداران را یاد مارک بوسنیچ می انداخت. به مانند بوسنیچ، او شوت گیر خوبی بود اما توپ را مانند یک بازیکن راگبی دنبال میکرد! او در سال 2007 بهترین سیو فصل را در مقابل بیرمنگام به نمایش گذاشت اما در ادامه ی آن سال عملکرد خوبی در مقابل میلان باروش و پورتسموث نداشت تا یونایتد با حذف از اف ای کاپ، شانس کسب دومین سه گانه را از دست بدهد.

 

کوژاک جانشین خوبی برای فن در سار بود اما هیچ گاه نتوانست جایگاه او را به چالش بکشد. عملکرد متزلزل او در بازی سرنوشت ساز مقابل بلکبرن در سال 2011 مسبب روانه شدن برخی انتقادات به او شد، اما به هر حال در هفته ی بعد، او جام قهرمانی لیگ را در اولد ترافورد بالای سر برد.

 

2006: هنریک لارسون (قرضی)

تعداد کمی از خرید های فرگوسن به اندازه لارسون بزرگ نمایی شدند. لارسون به نوعی به عنوان جایگزین آلان اسمیت شده بود که مصدومیت گریبانش را گرفته بود؛ در ثانی؛ اوله گونار سولشر نیز سال آخر فوتبالش را سپری می کرد.

 

لارسون توجه بارسلونا را نیز به خود جلب کرده بود و مدافع عنوان قهرمانی لیگ قهرمانان اروپا هم از مشتریان وی به شمار می رفت. شاید بتوان گفت که او تنها بازیکن لیگ برتر اسکاتلند در این قرن است که در سطح جهانی فوتبال بازی می کرد. او در اولین بازی خود برای یونایتد مقابل استون ویلا موفق به گلزنی شد اما در ادامه ی دورانش در یونایتد توانست تنها دو گل دیگر به ثمر برساند.

 

با اینکه ساها از مصدومیت بازگشته بود، باز هم لارسون انتخاب اول فرگی برای بازی های بزرگ بود. او در بازی مقابل تیم هایی نظیر آرسنال، تاتنهام و لیورپول به ساها ترجیح داده شد. لارسون در بازی دور یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان مقابل لیل نیز به بازی گرفته شد و توانست گل برتری تیمش را نیز به ثمر برساند، اما یونایتد آن ریتم همیشگی را با توجه به عدم حضور ساها نداشت.

 

با این وجود، یونایتد 10 مسابقه از 13 تا که لارسون از ابتدا به میدان رفته را پیروز شد و تنها شکست این تیم به بازی مقابل آرسنال باز می گشت. او نمره ی نسبتا خوب 6 را دریافت می کند.

 

2007: نانی (17 میلیون پوند)

 یکبار فرگوسن گفت که او خیلی با توپ بازی می کند! یونایتد با خرید نانی و اندرسون، در حال ساخت آینده ی باشگاه بود و آن ها را جانشینان بلند مدت رایان گیگ و پل اسکولز می دانست.

 

در این بین اما نانی به موفقیت های بهتری رسید. فصل اول او با یونایتد خوب بود و او توانست گل های خوبی نیز به ثمر برساند. نانی فصل 2008/09 را به سختی  فراموش می کند؛ زیرا رفتن رونالدو نتوانست از جاه طلبی وی کم کند و آنتونیو والنسیا نیز نمی توانست رقیبی جدی برای نانی به شمار برود.

آغاز فصل 2010 برای نانی عالی بود. او بهترین بازیکن بازی در مقابل هال سیتی بود و هفته ی بعد نیز در مقابل ارسنال خوش درخشید. ماه آغازین فصل برای نانی بسیار عالی سپری می شد و او در ماه مارس پیشنهاد تمدید قرارداد را دریافت کرد. در بین بازیکنانی نظیر رونی، برباتوف، اسکولز، گیگز، اورا و ویدیچ؛ نانی بهترین بازیکن یونایتد در سال 2010 بود.

 

به گفته ی برخی نانی نتوانست از پتانسیلش به خوبی استفاده کند. از سال 2011 به بعد، او برای ثبات میجنگید و فرگوسن کم کم او را سلب اعتماد کرد. پس از دربی سال 2012 نیز او کلا از ترکیب دور شد! نه مویس و نه فن خال حتی او را یک بار به بازی نگرفتند. کارلوس آلبرتو دا کانیا ،ملقب به نانی، نمره ی خوب 7 را دریافت می کند.

 

2007: اندرسون (25 میلیون پوند)

شاید مهم ترین نکته راجع به اندرسون شعاری است که هواداران یونایتد برای او در نظر گرفته بودند، در این شعار آنان اندرسون را بازیکنی خطاب می کردند که می تواند به خوبی سسک فابرگاس را مهار کند؛ جالب است بدانید که این شعار تا حدودی درست بود و اندرسون در بازی مقابل آرسنال توانست توانایی های خودش را به نمایش بگذارد. او وقتی تنها 19 سال سن داشت توانست در آنفیلد استیون جرارد را به خوبی مهار کند و همچنین یکی از پنالتی های یونایتد را در آن شبِ رویایی مسکو نیز به گل تبدیل کرد. اندرسون در بازی مقابل چلسی در فینال لیگ قهرمانان به میدان آمد زیرا همه ی پنالتی هایش در تمرینات را گل می کرد. او در فینال سال 2009 نیز از ابتدا بازی را شروع کرد اما پس از پایان نیمه ی اول تعویض شد.

پس از قهرمانی در لیگ و لیگ قهرمانان در سال 2008 و کسب سه جام دیگر در سال 2009، اندرسون جام را پس از جام درو می کرد. اما با گذشت زمان او دچار اضافه وزن شد و یونایتد میخواست او را به صورت قرضی به تیمی دیگر بفرستد اما او دچار پارگی رباط شد و این امر هرگز محقق نگشت.

 

پس از عملکردی ضعیف در سال 2010، اندرسون در دو سال انتهایی سلطنت فرگوسن بر منچستر و انگلستان، تنها 29 بازی انجام داد اما با این حال قرارداد وی تمدید شد. اما درست مانند نانی، مویس و فن خال هیچ گاه به او روی خوش نشان ندادند. به عنوان یک هافبک هجومی، اندرسون در هفت سال و نیم حضور تنها 9 گل به ثمر رساند. او نمره ی متوسط 5 را دریافت می کند.

 

2007: اوون هارگریوز (17 میلیون پوند)

فرگوسن پس زمینه ای از اندرسون داشت اما در مورد هارگریوز قضیه فرق می کرد، فرگوسن در این باره گفت:

موقعی که من او را جذب کردم چیزی در وجود او بود که من از آن خوشم نمی آمد، می توانست واقعا دردسر بزرگی باشد!

 

این شاید یک نقل قول بی رحمانه در مورد بازیکنی باشد که نقشی کلیدی در قهرمانی یونایتد در سال 2008 داشت. هاگریوز تنها 26 بازی برای یونایتد انجام داد اما تاثیر او بر بازی این تیم بسیار بالا بود و با وجود او، یونایتد فوتبالی بسیار چشم نواز بازی می کرد.

 

فرگوسن می خواست پس از جام جهانی هارگریوز را جذب کند، اما بایرن که به تازگی بالاک را از دست داده بود او را برای یک فصل دیگر نگه داشت. این ملی پوش انگلیسی در اولین بازی خود برای شاگردان فرگوسن عملکردی زیبا در مقابل سیتی داشت و در تمام مدت حضورش در یونایتد، پسرفت نکرد.

 

همه هارگریوز را در زدن ضربات آزاد دست کم می گرفتند! اما او دو بار موفق به گلزنی شد. او در پست هایی نظیر دفاع راست، وینگر راست و یا هافبک راست ببازی کرد و همیشه قابل قبول بود. از شخصی که در آلمان همه او را دست کم کی گرفتند، هاگریوز تبدیل به قهرمان اروپا شد! او نمره ی نسبتا خوب 6 را دریافت می کند.

 

2007: کارلوس توز (دو ساله و قرضی)

5 جام و 34 گل زده در دو سال، دیدگاه هوادارن یونایتد نسبت به او را خیره کننده می سازد. هنگامی که توز در یونایتد بود، یونایتد یکی از بهترین فوتبال های تاریخ را بازی می کرد.

 

توز هم مانند رونالدو مرد بازی های بزرگ بود، گلزنی در مقابل لیون و رم و پورتو در لیگ قهرمانان و یا گلزنی مقابل تانهام و بلکبرن گل های مهم او برای یونایتد هستند. از بین دیگر گل های مهم او نیزمی توان به گل او مقابل چلسی یا والی دیدنی اش در باکسینگ دی مقابل استوک اشاره کرد. توز در بین هوادارن با طرز خاص دویدنش محبوب و مشهور بود.

 

خرید دیمیتار برباتوف فرصت درخشش را از توز گرفت و کیا جورابچیان ،مدیر برنامه های توز، باعث انتقال او به سیتی شد. توز نمره ی خوب 7 را دریافت می کند.

 

2007: مانوچو (نامشخص)

اطلاعات زیادی از او در دسترس نیست. این بازیکن آنگولایی سه بار به صورت تعویضی برای یونایتد بازی کرد و در هیچ کدام از آن بازی ها گلی به ثمر نرساند. او میتواند یکی از گزینه های انتخاب بدترین خرید تاریخ فرگوسن باشد.

 

2008: دیمیتار برباتوف (30.75 میلیون پوند)

درست مثل خیلی از بازیکنان یونایتد در سال های موفقیت فرگوسن، برباتوف نیز یکی از نوستالژی های هواداران یونایتد به شمار می رود. برباتوف در ابتدا روز های پر فراز و نشیبی را سپری می کرد، اما عملکرد خوب او باعث نیمکت نشینی کامل کارلوس توز گشت؛ اما خراب کردن پنالتی در روز شکست مقابل اورتون در نیمه نهای جام حذفی مسبب انتقادات زیادی به وی شد.

شاید فرگوسن کریم بنزما را به او ترجیح می داد، بنزما جوانتر و پر جنب و جوش تر بود. اما برباتوف دقیقا چیزی بود که یونایتد برای بهتر شدن خط حمله اش به آن نیاز داشت. مزیت اصلی برباتوف این بود که با بازی کردن برای تاتنهام جوّ لیگ جزیره را به خوبی می شناخت. برباتوف در فصل اول حضورش 14 گل و در فصل دوم 12 گل به ثمر رساند. اما درفصل 2010/11 برباتوف با زدن 23 گل و البته هت تریک مقابل لیورپول با برگردانی زیبا، 19امین قهرمانی لیگ برتر را برای شیاطین سر به ارمغان آورد.

 

آن فصل با تصمیم فرگوسن مبنی بر بازی ندادن به او در فینال ومبلی برای برباتوف با تلخی به پایان رسید. برباتوف مشتاق بود تا در فرار به عمق شرکت داشته باشد اما در این کار خیلی با رونی هماهنگ نبود؛ برخی بر این باورند که فرگوسن هیچگاه او را برای بازی مضطربانه اش در نیمه نهایی جام حذفی مقابل منچستر سیتی نبخشیده است.

 

این مهاجم بلغارستانی یک سال دیگر در یونایتد ماند و توانست در بازی مقابل ویگان در باکسینگ دی پوکر کند! او نمره ی خوب 7 را دریافت می کند.

 

2009: آنتونیو والنسیا (16.5 میلیون پوند)

با توجه به سرعت بالا و توانایی خوب والنسیا در پست وینگر راست، او همه را یاد بازی های درخشان آندری کالچنسکیس می انداخت. فصل اول او در یونایتد عالی بود و والنسیا موقعیت های بی شماری برای رونی ساخت، او موفق شد در فینال جام اتحادیه مقابل سیتی در سال 2010 عنوان بهترین بازیکن میدان را از آن خود کند.

 

با شکستن پای والنسیا در ابتدای فصل بعد، او مجبور شد تا 6 ماه سکو نشین شود؛ اما با یک ریکاوری فوق العاده والنسیا توانست نانی را نیمکت نشین و باتوجه به سرعت بالایش فینال ومبلی مقابل بارسلونا را از ابتدا آغاز کند. آمار پاس گل های والنسیا در فصل 2011/12 عالی بود و با توجه به این عملکرد، شماره 7 افسانه ای یونایتد پس از مایکل اوون به او رسید.

نفرین شماره 7 کماکان پابرجا مانده بود و والنسیا از مویس درخواست کرد تا دوباره شماره ی 25 را بپوشد. او تحت نظر مویس و فن خال با ثبات و مثال زدنی بود و توانست در سال 2014 قراردادش را تمدید کند. خوزه مورینیو بهترین بازی را از او گرفت و وی را به عنوان کاپیتان یونایتد نیز معرفی کرد.

 

سال آخر حضور والنسیا مصادف شد با اولین سال حضور سولشر؛ و والنسیا در آن فصل تنها 8 بازی انجام داد و سپس تیم را ترک کرد. او نمره ی نسبتا خوب 6 را دریافت می کند.

 

منبع :  Manchester Evening News


برای ارسال نظر وارد شوید. وارد شوید ثبت نام کنید
تبلیغ تبلیغ
افتخارات باشگاه