خانه / آمار و آنالیز / پنج نکته در مورد بازی منچستر یونایتد – برتون؛ جواهری به نام آنتونی مارسیال

پنج نکته در مورد بازی منچستر یونایتد – برتون؛ جواهری به نام آنتونی مارسیال

شیاطین سرخ بار دیگر در اولدترافورد شب آرام منچستر را به آتش بازی تبدیل کردند و برتون را با نتیجه ۴-۱ در هم کوبیدند.

یونایتد فنز – هیچ ایرادی در کار وجود نداشت، جز این که رقابتی با شکوه صورت گرفت. با این حال پنج نکته قابل توجه در این بازی را مورد بررسی قرار می دهیم:

 

۱ – تراژدی مارکوس راشفورد

استعدادی افسانه ایست، مهاجمی پویا که تحرک، سرعت و غریزه او به طرز بی رحمانه ای در پی ایجاد موقعیت است، او جزو پیشگامان نسل خود می باشد. اما به نظر نمی رسد که امکان کسب شماره ۹ در تیم ملی یا باشگاه برای او وجود داشته باشد. هری کین برای انگلستان این عنوان را به پیش می کشد و در باشگاه نیز پس از جایگزینی زلاتان و ورود روملو لوکاکو این امر سخت تر از قبل شد.

راشفورد در مقابل برتون نمایشی خیره کننده به اجرا درآورد، گل اول او ترکیبی بی نظیر از تحرک و تکنیک بود و همین اعتماد به نفس و قدرت باعث شد گل دوم را نیز به ثمر برساند، ضربه ای مهلک که از فاصله ۲۳ متری از کنار دروازه بان وارد چهارچوب شد و بیانگر این است که او در هر شرایط تهدیدی بزرگ محسوب می شود. در ادامه نیز پاس گل حیرت آور او به مارسیال نشان از این داشت که او فراتر از یک گل زن به شمار می آید.

 

۲ – ویکتور لیندلوف هنوز راه در پیش دارد

او در مقابل تیم چمپیونشیپی همانند بازی با رئال مادرید حضور رضایت بخشی نداشت، البته او به هیج وجه مدافع بی کیفیتی نیست و فقط نیاز به زمان بیشتری برای انطباق خود با شرایط موجود در یونایتد را دارد. این موضوع که در مقابل حریفی چون برتون بدین گونه عمل کرد مطمئنا او را آزار می دهد.

لیندلوف نه تنها در نبردهای هوایی موفق ظاهر نشد و همانگونه که مشاهده کردید از این طریق برتون چندین مرتبه تیم را تحت فشار قرارداد و او در محاسبات خود دچار اشتباه می شد، همچنین در بازی با توپ نیز چندان درخششی نداشت، در صورتیکه این مورد جزو نقاط قوت او به شمار می آید. با این حال مسلما پیشرفت خواهد کرد چرا که استعدادی چون او نمی تواند بدین گونه ادامه دهد و راه زیادی در پیش خواهد داشت.

 

۳ – چیدمان ۲-۵-۳ برای یونایتد مناسب نیست

در شروع نیمه دوم لوک شاو جایگزین خوان ماتا شد، این تغییر و اجتناب مورینیو از به کارگیری دالی بلیند به عنوان هافبک سبب شد تا شیوه بازی یونایتد به ۲-۵-۳ تغییر کند و شاو و دارمیان در پس وینگر پوششی قرار گیرند. بخشی از مشکل مربوط به موقعیت این دو نفر بود و البته زمانی که شما ماتا را از زمین خارج کنید همیشه با کاهش طراوت تیم روبرو خواهید شد، در ادامه مشخص شد که یونایتد در این چیدمان از آن آزادی و روانی لازم برخوردار نیست.

مورینیو این شیوه را قبلا در مقابل رئال مادرید به کار بسته بود که برای او چیزی جز مصیبت به بار نیاورد، و با توجه به کیفیت حریف تا حدودی قابل توجیه بود، ولی این بار در مقابل برتون که به هیچ وجه در حد و اندازه های رئال نیست باز هم این شیوه جوابگو نبود اما این بار مورینیو تنها پس از ۲۰ دقیقه تصمیم گرفت به همان چیدمان مرسوم ۳-۳-۴ بازگردد.

 

۴ – برای مدتی جوئل پریرا را نخواهیم دید

در یک انعطاف عجیب خوزه مورینیو در ۱۲ دقیقه پایانی دروازه بان سوم خود را وارد زمین کرد، حرکتی دلپذیر که حاکی از این است که رشد بازیکنان جوان برای او اهمیت دارد. تنها مرتبه ای که او مورد امتحان قرار گرفت جایی بود که توپی سرگردان بعد از برخورد با تیر دروازه در دستان او قرار گرفت ولی بلافاصله توپ را جلوی پای لوید دایر رها کرد و او نیز از این فرصت باد آورده نهایت استفاده را برد و دروازه را گشود.

همان طور که می دانید مورینیو به ندرت زیر بار استفاده از بازیکنان جوان می رود و یک اشتباه را تکرار نخواهد کرد، با توجه به این که در مرحله بعد با سوانسی بازی خواهد داشت، حریفی بسیار جدی تر، پس حداقل تا شروع مرحله سوم جام حذفی در سال جدید پریرا را در زمین نخواهیم دید، مگر اینکه قرعه ای آسان به پست یونایتد بخورد.

 

۵ – جواهری به نام آنتونی مارسیال

منچستر یونایتد بر طبق انتظاری که می رفت برتون را شکست داد، بازیکنان به راحتی در زمین جولان می دادند، تنها مورد منفی گل پایان بازی بود که لوید دایر به عنوان آخرین شوت در بازی وارد دروازه کرد. همه چی حالت طبیعی خود را طی می کرد غیر از آنتونی مارسیال، او شگفت آور بود، تنها بازیکنی که به طور کامل این را درک کرده بود که تیمی که در مقابل حضور دارد به هیچ وجه توان این را ندارد که بازی جذابی ارائه دهد اما او کاری کرد تماشاچیان حتی یک لحظه در جای خود آرام و قرار نداشته باشند.

آنتونی موفق یه گلزنی شد، گلی بسیار زیبا، و در پایان نیز به عنوان بهترین بازیکن میدان انتخاب گردید، ولی این گل نبود که اهمیت داشت. مهم پیچ و تاب ها، چرخش ها و لحظاتی بود که نفس را در سینه تماشاچان حبس می کرد. دریبل ها، جایگیری ها و هجوم به فضاها، تنها راهی که برای حریف باقی می گذاشت زیر توپ زدن بود. لحظه ای که زمین خورد و بلافاصله برخواست، حریف مقابل را از جلو برداشت و شرایطی برای لینگارد فراهم ساخت که راهی جز گل زدن وجود نداشت و چندین لحظه رویایی دیگر، از ابتدای بازی تا پایان هیجان را به تماشاچیان هدیه داد.

مورینیو در انتها در مورد بازیکنان خود صحبت کرد و اظهار داشت که بازیکانان عملکردی لذت بخش داشتند و در این میان بیشترین لذت از آن مارسیال بود، شاید فقط کسانی که به تماشایش مشغول بودند لذتی بیش از او برده باشند. او یک جواهر است و به هر قیمتی باید از او محافظت کرد.

 

منبع: SQUAWKA

درباره ی علیرضا حسینیان

علیرضا حسینیان
از سال 1998 بعد از جام جهانی علاقمند به یونایتد شدم و به شدت ضد چلسی، لیورپل و بایرن هستم، منتظر روزیم که پادشاه رونی در مقام سرمربی به صحنه ی تئاتر رویاها بازگردد.

جعبه "همچنین ببینید"

پیش بازی بنفیکا – منچستر یونایتد؛ نبرد مرگ و زندگی برای قعرنشین گروه

چهارشنبه ۲۶ مهرماه ۱۳۹۶ ساعت ۲۲:۱۵ شیاطین سرخ در آشیانه عقاب های پرتغالی مهمان خواهند …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *