خانه / خبر اسلایدی / ویژه: آنتونی به سه دلیل می بایست یونایتد را ترک کند

ویژه: آنتونی به سه دلیل می بایست یونایتد را ترک کند

همه شاهد آن بوده اند که وی پس از ورود خوزه مورینیو شرایط مطلوبی در تیم نداشته و در این دو فصل با مشکلات فراوانی رو به رو بوده است.

یونایتد فنز – تنش ها با ورود زلاتان شروع شد، او بدون مشورت با مارسیال شماره ۹ را از او گرفت و بذر کدورت را پاشید. پس از آن هم از جانب مورینیو نیز بارها و بارها به حاشیه کشیده شد و مسائلی مطرح گردید که هیچ توجیهی نداشت. وجود این موضوعات قطعا بر عملکرد او بی تاثیر نبود و علاوه بر آن هر از چند گاهی که نمایشی درخشان به اجرا می گذاشت نمی توانست تضمینی برای حضور بیشتر در ترکیب باشد. دو سال از عملکرد حیرت انگیز او در فینال جام حذفی می گذرد و اکنون به نقطه ای رسیده ایم که باید قبول کرد زمان خروج او از باشگاه فرا رسیده است. در این رابطه سه دلیل منطقی وجود دارد که در ادامه به آن ها می پردازیم:

 

۱- جلوه و گستردگی تحرکات او کاهش یافته است

هر چند ممکن است این اظهار نظر صرفا از دیدگاه زیبایی شناسی باشد اما مسائل عملی را نیز در بر می گیرد. استعداد یک وینگر تهاجمی همچون مارسیال در پویایی و مهارت در دریبل زنی اوست، زمانی که او سرحال و رو فرم باشد نمایش او در زمین چشم نواز و در سطح جهانی خواهد بود اما در غیر این صورت بی رمق و به هم ریخته نشان می دهد.

هر چند این اواخر کاهش سرعت او به دلیل وظایف دفاعی بود که بر عهده وی قرار می گرفت اما بیش از آن مربوط به برنامه های تاکتیکی بود که مورینیو در زمین دنبال می کرد. در واقع به جای آن که در حال حرکت توپ را به او بسپارد و با مدافعین او را پشتیبانی کند و در میانه زمین امکان انتقال توپ را برایش مهیا سازد، منطقه وسیعی را در اختیار او قرار می داد و در حال سکون وظایفی را به او محول می نمود. البته مارسیال می توانست از پس این ماموریت برآید اما آیا این شرایط برای او مناسب و بهینه بود؟ خیر، چنین سیستمی استعداد و توان او را تلف خواهد کرد و در نتیجه باعث کاهش سرعت بازیسازی در تیم نیز خواهد شد.

 

۲- او جایگاه خود را در تیم ملی از دست داد

عدم گستردگی عملکرد و کمبود زیبایی در کیفیت بازی او در کنار شیوه تدافعی برنامه های مورینیو نه تنها او را در ترکیب یونایتد بی اهمیت جلوه داد بلکه مانع حضور وی در بین منتخبین دیدیه دشان نیز شد. او مهاجمیست ۲۳ ساله با توانایی هایی خارق العاده در حمل توپ و با این وجود نتوانست جایگاه خود را در تیم ملی فرانسه به دست آورد، در واقع دیگر وینگر ها که به صورت مداوم در ترکیب باشگاه های خود حضور داشته اند به اردوی جام جهانی اعزام خواهند شد.

دشان ترکیبی فوق العاده ترتیب داده است و در واقع جایی برای بازیکنی که حضور مستمر در زمین نداشته است وجود ندارد. اگر مارسیال می توانست در یونایتد به طور منظم در برنامه های مورینیو حضور پیدا می کرد شاید می توانست خود را به جام جهانی نیز برساند. هر چند او رقیبانی چون اوسمان دمبله، کیلیان امباپه و آنتونیو گریزمان را پیش روی خود دارد ولی باز هم این امکان وجود داشت که توانایی های خود را به نمایش بگذارد اما نه با نیمکت نشینی.

 

۳- می تواند در جایی دیگر خود را به سطح کلاس جهانی برساند

با تمام این اوصاف موضوع فقط به این ختم نمی شود که او می توانست با حضور مداوم در ترکیب جایگاه خود در تیم ملی را کسب کند، وی قطعا دارای پتانسیل هایی بیش از این می باشد. فلوریان تاوین موفق شد نام خود را در اردوی ملی ثبت کند اما مارسیال می تواند نام خود در تاریخ به ثبت برساند، او این استعداد را دارد.

یوونتوس نیازمند مهره ایست که بتواند در سمت چپ خط حمله سه نفره ایفای نقش نماید، مارسیال می تواند در کنار گونزالو هیگوین و پاولو دیبالا پیشرفت خوبی داشته باشد. چلسی نیز می تواند برای تغییر شیوه و حذف مهاجم هدف با افزودن مارسیال به قوای هجومی خود در کنار هازارد حملات خود را روان تر سازد و دفاع حریف را بی از پیش دچار مشکل کند. بایرن مونیخ هم با به خدمت گیری مارسیال و حضور مربی جدید خود در سیستم ۲-۵-۳ با همراهی و حتی جایگزینی لواندوفسکی پویایی بیشتری به خط حمله خود اعمال خواهد نمود. همچنین از آن جا که بعید به نظر می رسد بارسلونا بتواند اتلتیکو را متقاعد به فروش گریزمان نماید، مارسیال گزینه ای مناسب و در دسترس برای آن ها نی باشد. تصور کنید با حضور او و اوسمان دمبله در دو طرف لیونل مسی چه بر سر خط دفاع حریفان خواهد آمد. همانند پدرو که در شرایطی مشابه در کنار مسی توانست ۲۳ گل در یک  فصل به ثمر برساند، در حالی که مارسیال می تواند ده ها برابر توانمند تر از او ظاهر شود.

موارد محتمل بی شماری در سراسر جهان وجود دارد که مارسیال می تواند به معنای کلمه در آن بدرخشد و رشد کند، تنها کافیست که از تحت سلطه مورینیو و منچستر یونایتد خارج شود.

 

منبع: SQUAWKA

درباره ی علیرضا حسینیان

علیرضا حسینیان
از سال 1998 بعد از جام جهانی علاقمند به یونایتد شدم و به شدت ضد چلسی، لیورپل و بایرن هستم، منتظر روزی ام که پادشاه رونی در مقام سرمربی به صحنه ی تئاتر رویاها بازگردد.

جعبه "همچنین ببینید"

شکل دیگری از معاملات در راه است؛ بازیکن در ازای بازیکن

امروز Gazzetta dello Sport با تیتری بزرگ حکایت از وجود معادلاتی پیچیده ما بین یونایتد …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *