دیگر کسی بازیکنان منچستریونایتد را به کم‌کاری متهم نمی‌کند...
دیگر کسی بازیکنان منچستریونایتد را به کم‌کاری متهم نمی‌کند...

دیگر کسی بازیکنان منچستریونایتد را به کم‌کاری متهم نمی‌کند…

یونایتدفنز- اگر به ابتدای فصل ۲۰۱۸/۱۹ بازگردیم اولین موردی که جلب توجه می‌کند، شایعات اخراج ژوزه مورینیو است. او سال سوم را در تیم سپری می‌کند و همه از سندروم فصل سوم سخن می‌گویند. ژوزه در چلسی و رئال مادرید اخراج شد و تعدادی از بازیکنان را به خیانت و کم‌کاری از روی عمد متهم کرد و گفت که آنها قصد اخراج این سرمربی را داشته‌اند.

 

به طور مشابه مورینیو در یونایتد اخراج شد و بازیکنان یونایتد نیز مورد انتقاد بودند اما این بار با دفعات قبلی یک تفاوت داشت: عمدی در کار نبود. مورینیو پس از آخرین بازی خود به عنوان سرمربی یونایتد اظهار داشت که بازیکنان در این مدت توان خود را به کار گرفته‌اند و عملکرد ضعیف آنها عامدانه نبوده است.

 

با تمام این‌ها بازیکنان منچستریونایتد وضعیت مناسبی خصوصاً در دوندگی و انگیزه نداشتند. پس تساوی با چلسی در هفته ۳۶ لیگ برتر، اسکای اسپورت آماری را منتشر کرد که نشان می‌داد بازیکنان یونایتد از لحاظ مسافت طی شده، رتبه هجدهم لیگ را دارند و تنها دو تیم وستهم و کاردیف هستند که آمار ضعیف‌تری دارند. دلیل این مورد سبک بازی، بدنسازی یا هر چه که بود فشار زیادی را به تیم وارد کرد و بازیکنانی که بیشترین حقوق لیگ برتر را دریافت می‌کردند، پس از هر بازی باید راهی برای فرار از این اوضاع پیدا می‌کردند.

 

وضعیف آنتونی مارسیال و روملو لوکاکو نیز موضوعی بود که به شدت مورد توجه رسانه‌ها قرار گرفت. مارسیال در بین تمام مهاجمین لیگ برتر انگلیس، کمترین دوندگی و لوکاکو رتبه چهارم را داشت.

 

با اتمام فصل، اوله گونار سولسشر و مایک فیلان باید راهی برای حل این مشکل پیدا می‌کردند. آنها با جوان کردن تیم و بدنسازی بهتر کاری کردند که این مشکل به فراموشی سپرده شود. همچنین با کسر ۲۵ درصد از حقوق اکثر بازیکنان (به علت عدم کسب سهمیه UCL) و با انتقال سانچز به اینتر، فشار حاصل از دستمزدها کمتر شد. نقل و انتقالات نیز باعث شد که برخی از بازیکنان مورد انتقاد مانند فلینی، سانچز، اسمالینگ و لوکاکو تیم را ترک کنند و در مجموع بار روانی زیادی از روی دوش بازیکنان برداشته شود.

 

 

اگرچه یونایتد تا به اینجا رتبه‌ای بدتر از سال گذشته دارد و هنوز هم بازیکنان مورد انتقاد قرار می‌گیرند اما بیشتر از اینکه به تنبلی و کم‌کاری متهم شوند، به کیفیت پایین آنها اشاره می‌شود. از صحبت‌های افرادی مانند روی کین و گری نویل می‌توان این برداشت را کرد که سطح برخی بازیکنان از چیزی که هست بالاتر نمی‌رود و یونایتد باید بازیکنان بزرگتری در ترکیب خود داشته باشد. بازیکنان حالا بیشتر از گذشته خود را به دیگران نشان داده‌اند و دیگر بحث بدنسازی مطرح نیست. مشخص است که چه بازیکنی می‌تواند تفاوت‌ها را رقم بزند و چه بازیکنی در سیستم یونایتد کارایی ندارد.

 

بهرحال انتقاد از بازیکنان هنوز هم ادامه دارد اما شکل آن تغییر کرده است و بیشتر از اینکه به خود بازیکن اشاره شود، به طور غیرمستقیم از عوامل باشگاه انتقاد می‌شود که چنین بازیکنانی را به تیم اضافه کرده‌اند. در کیفیت پایین ترکیب منچستریونایتد شکی نیست و انتظار می‌رود که با اثبات این قضیه، در نقل و انتقالات آتی تقویت تیم با جدیت بیشتری دنبال شود.

درباره ی فرشاد رضایی

مطلب پیشنهادی

مشکل وینگر راست منچستریونایتد بدون سانچو نیز حل شده است!

پیروزی عصر یکشنبه شیاطین سرخ در مقابل دربی کانتی نشان داد که مشکل وینگ راست …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پانزده − 2 =