دخیا، هندرسون، یا هیچ کدام؟
دخیا، هندرسون، یا هیچ کدام؟

دخیا، هندرسون، یا هیچ کدام؟

یونایتدفنز – بعد از رفتن سر الکس فرگوسن، منچستریونایتد مثل قبل نیست؛ هرچند، هیچ چیز مثل قبل نیست. دخیا مجبور شد دوباره خودش را پیدا کند، و تحت هدایت و موفقیت تعدادی از مربیان، توانایی هایش را به نمایش بگذارد. اما با وجود سرخیو رومرویی که تقریبا همیشه آماده بوده، هیچ گاه چالشی جدی برای شماره یک یونایتد بودن، نداشته است؛ تا حالا!

 

دین هندرسون، در تمام ۳۶ مسابقه ای که میتوانست (منهای دو بازی در مقابل منچستریونایتد) برای شفیلد به میدان رفت، و آمار ۳۳ گل خورده و ۱۳ کلین شیت را از خود به جای گذاشت. گرچه، داشتن یک خط دفاعی منسجم، و وجود کریس وایلدر و راهنمایی های تاکتیکی اش، بدون تردید موثر بوده است، اما پیام واضح است: هندرسون با هر متر و معیاری، در حد و اندازه های یک دروازه بان لیگ برتری است، و در سن ۲۳ سالگی فقط میتواند پیشرفت کند.

 

از طرفی دیگر، دخیای ۲۹ ساله، در بهترین سن ممکن برای دروازه بانی است. ولی بعید است که هندرسون، با فصلی که پشت سر گذاشت، بخواهد روی نیمکت شیاطین سرخ بنشیند. اگر قرار باشد که هندرسون آینده ی منچستر یونایتد بشود، باید اکنون آنها هم باشد.

 

خب، اوله گانر سولشر چه تصمیمی باید بگیرد؟ نگاهی بیاندازم به آمار این دو دروازه بان:

 

 

اولین چیزی که به چشم می آید، تقاوت در استایل بازی است. دخیا یکی از غیر تهاجمی ترین دروازه بانان لیگ های معتبر اروپایی است. او سعی میکند به خط دروازه نزدیکتر بماند و پاس های کوتاه با مدافعین خود رد و بدل میکند. هندرسون، بر خلاف دخیا – که البته این به تفکرات کریس وایلدر هم ربط دارد – پاسهای بلند و تهاجمی تری میفرستد، و مدافع فعال تری نیز هست. این تفاوتها در نمودارهای زیر به خوبی قابل مشاهده است:

 

 

 

جالب است بدانید، پاس های دخیا در فصل ۱۷-۲۰۱۶ شباهت زیادی به پاسهای هندرسون داشت، زمانی که سرمربی گری منچستریونایتد بر عهده ی خوزه مورینیو بود. به نظر میرسد هندرسون حالا باید خودش را با شرایط وفق بدهد، یا سولشر به او اجازه بدهد تا آزادی عمل خودش را داشته باشد، البته اگر به عنوان شماره یک اولدترافورد بازی کند.

 

تفاوت دیگر آنها در دفع شوت است. علی رغم چند اشتباه فاحش طی فصل های گذشته، دخیا همچنان در مقابل شوت ها (غیر از ضربات آزاد)، که بیشترین سهم را در بین انواع شوت ها دارد، آمار فوق العاده ای داشته است. نقطه ضعف او در شوت ها و ضربات سری است که پس از ضربات آزاد زده می شود.

 

نقطه ضعف دخیا، نقطه قوت هندرسون است! آمار او در مورد ضربات آزاد به مراتب بهتر است. با این حال، هندرسون در بخش های دیگر مربوط با دفع شوت، آمار خیره کننده ای ندارد. نمودار پایین، عملکرد هندرسون در مقابل ضربات شوت در جریان بازی را نشان میدهد.

 

 

امار هندرسون، اوایل جولای به بهترین نقطه میرسد، و بعد از آن تقلیل پیدا میکند. او نشان میدهد که میتواند در بهترین سطح باشد، و فقط باید به ثبات برسد. نمودار بعدی، نشان دهنده ی همین پارامتر در مورد دخیا است:

 

 

به سمت دروازه ی دخیا – طی فصل اول حضور مورینیو – شوتهای زیادی زده نشد و شیاطین سرخ تنها ۲۴ گل (غیر از پنالتی ها) دریافت کردند. طی نوامبر ۲۰۱۷، زمانی که نصف شوتهایی که به سمت دروازه ی یک گلر لیگ برتری نرمال زده می شد، تبدیل به گل میشدند، تنها ۳۰ درصد احتمال داشت که از همان تعداد شوت، دخیا گلی دریافت کند؛ بهترین مقطع وی از این منظر. آن زمان، دخیا در ۱۳ بازی ۹ کلین شیت به ثبت رسانده بود! اما درست همان وقت شایعات انتقال او به رئال مادرید دوباره قوت گرفت، و شاید همین باعث سیر نزولی آمارش شده باشد.

 

هیچ کدام از آنها ثبات قابل توجهی نداشته اند. هر دو فراز و نشیب هایی را تجربه کرده اند. اما میانگین دخیا به وضوح بالاتر از هندرسون است. سوال اینجاست که آیا توانایی های دیگر هندرسون، حضور او را به عنوان شماره یک توجیه میکند یا نه؟ و البته گزینه های دیگری هم وجود دارد، علی الخصوص اگر منچستر به دنبال دروازه بانی با ویژگی های دخیا، ولی با قدرت دفع شوت بهتر باشد. جدول زیر آمار دروازه بانانی با حداقل حضور ۹۰۰ دقیقه در میدان، و استایل مشابه دخیا، در بین ۵ لیگ معتبر اروپاست:

 

 

اسمی که جلب توجه میکند، والتر بنیتز – دروازه بان ۲۷ ساله و آرژانتینی – باشگاه نیس فرانسه است. این آمار و ارقام والتر بنیتز است اگر در لیگ برتر بازی میکرد:

 

 

بنیتز نسبت به دخیا، مدافع بهتری است. نگه داری از توپش در همان سطح، و در دفع شوت هم آمار خوبی دارد. عجیب آن است که چنین دروازه بان خوبی شاید نتواند اجازه (ویزای کاری) برای بازی در لیگ برتر را کسب کند، چرا که هیچ وقت برای تیم اول آرژانتین پا به میدان نگذاشته است. اما احتمالا مدیر برنامه هایش (مینو رایولا) بتواند مشکل را حل کند!

 

شاید بهتر باشد منچستریونایتد گزینه های دیگری را هم بررسی کند. شاید بخواهند دروازه بانی با توانایی نگه داری از توپ دخیا و پاس های کوتاه او، با گرایش هندرسون به بازی کردن نقش دفاع و توانایی او در به بازی در آوردن توپ، را داشته باشند. هر تصمیمی که میگیرد، نباید قابیلت دفع شوت را فراموش کنند. ضمن اینکه دخیا ممکن است بتواند به روزهای اوج خود برگرد، مشروط بر اینکه ذهنیت مثبتی اتخاذ کند.

 

۰

درباره ی BaHRaAm19

مطلب پیشنهادی

مقاله: دو بازیکن جوان که طی هفته های آینده می توانند شانس بازی در تیم اصلی را داشته باشند

برنامه بازی شلوغی که پیش روی منچستریونایتد قرار دارد، بازیکنان تیم را تا حدودی به …

۳ دیدگاه

  1. اینکه هندرسون دروازه بان خوب و جوان و با کیفیت هست هیچ شکی نیست ولی نباید یادمون بره اون یکی از اخرین یادگار های سر الکس بزرگ هست یادمون نره که یکی از ۳ بازی که سر الکس در این ۲۶ سال از دست داد یکیش بخاط ده خیا بود

    ۰
  2. بنظرم گزینه دیگه لازم نیست برا دروازه بانی.دخیا بنظرم با وجود هندرسون پیشرفت زیادی میکنه و بنظرم هندرسون تو بازی هایی که رقیب آسون داریم بازی میکنه

    ۰
  3. به نظر من رقابت این دوتا خیلی خوبه.چون یا دخیا پیشرفت میکنه و مث قبل میشه یا هندرسون .ولی یکی پیشرفت و یکی افت میکنه

    ۰

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *