سه شنبه , آبان ۳۰ ۱۳۹۶
خانه / اسطوره ها / آن هنگام که عظمت و غرور در هم آمیخته می شود

آن هنگام که عظمت و غرور در هم آمیخته می شود

لحظه ای باور نکردنی بود، درست پشت سایبان نیمکت در مقابل جایگاه K در اولدترافورد، اگر می توانست دکمه مکث را بفشارد خود نیز از رفتاری از او سر زده بود متعجب می شد.

یونایتد فنز – ۱ اکتبر ۱۹۹۵، اریک کانتونا پس از ۸ ماه محرومیت به دلیل حمله و ضرب و شتم یکی از هواداران کریستال پالاس در چهارچوب رقابت های جام حذفی، به میادین بازگشته بود. پس از عبور از تونل ورزشگاه، اولدترافورد یک صدا او را فریاد می زد. در اولین بازی نیکی بات روی پاس او اولین گل را برای یونایتد رقم زد و در ادامه اریک از روی نقطه پنالتی بازی را به تساوی ۲-۲ کشاند. با این وجود رابی فاولر در این بازی ثابت کرد که لیورپول کماکان مدعی عنوان قهرمانیست. سپس در بازی مقابل بورنموث بار دیگر نشان داد که نمی توان او را دست کم گرفت، او در دقیقه بیستم بازی روی پاس رایان گیگز از فاصله ۱۱ متری توپ را وارد دروازه ساخت، اگر خواسته باشیم چنین تصور کنیم که این گل نوعی عذرخواهی به سبک خاص کانتوناست به هیچ وجه ضرورتی در این کار نیست، چرا که ذره ای از محبوبیت و عشق به او کاسته نشده بود و همگان بر این موضوع واقف بودند که خطایی که از او سر زده بود ریشه در نبوغ ذاتی او دارد.

با این وجود در زمان غیبت او مسائلی در مورد ادامه کار در منچستر یونایتد مطرح گردید و برخی از مسئولین باشگاه بر این عقیده بودند که می بایست تمامی روابط و قراردادها با او فسخ گردد، اما الکس فرگوسن در جبهه کانتونا جنگید و منتقدین و حتی خود او را متقاعد ساخت که باید فرصتی دیگر در اختیارش قرار گیرد. سر بابی چارلتون در آن زمان این گونه نظر خود را بیان داشت:

” من فکر نمی کنم قرار باشد او مانند مردان مقدس تغییر رفتار و منش داده باشد، ولی مطمئنم از این ماجرا به قدر کافی درس پذیرفته است. او مرتکب جرم شده است و نمی توان این واقعیت را نادیده گرفت. اریک عاشق فوتبال است و بعید می دانم که بخواهد دوباره دور از میادین قرار گیرد.”

هر نوع نگرانی در مورد آینده کانتونا اشتباه بود، او یونایتد را با اختلاف ۱۰ امتیاز فاصله با نیوکاسل قهرمان لیگ برتر ساخت و سال ۱۹۹۶ در فینال جام خذفی مقابل لیورپول در استادیوم ومبلی با تک گل خود این جام را نیز تصاحب کرد، او حتی از دوران پیش از محرزمیت نیز بهتر ظاهر شده بود. با این وجود در غیاب او فرگوسن تصمیم گرفت در ترکیب اصلی تیم تغییرات اساسی ایجاد کند، از جمله پاول اینس، مارک هیوز و آندره کانچلسکیز همه فروخته شدند و امید های خود را بر بازیکنانی جوان بناد نهاد که سه سال پیش موفق به فتح جام حذفی جوانان شده بودند.

گیگز در آن دوران مهره ای جا افتاده بود و در ادامه فصل ۱۹۹۵/۹۶ دیوید بکام، گری و فیل نویل، پول اسکولز و بات به ترکیب تیم افزوده شدند. کانتونا به عنوان سرمشق کار در نظر گرفته می شد تا به اصلاح آن روز ” بچه فرگی ها”  او را سرلوحه عملکرد خود قرار دهند، او اکثرا بعد تمرینات در کمپ می ماند و بر روی تکنیک ها و مهارت های بی نقص خود کار می کرد و نیز جوان ترها را تشویق می کرد که همراه او به تمرین بپردازند. پس از مسدومیت کاپیتان استیو بروس، فرگوسن بدون معطلی بازوبند را به شماره ۷ افسانه ای سپرد، بدین ترتیب کانتونا ظرف کمتر از ۱۸ ماه پس از ورود مجدد به عرصه فوتبال تبدیل به یک رهبر تمام عیار در تیم شد و دابل تاریخی خود را پس از فتح مجدد جام حذفی به ثبت رساند.

کانتونا در نوامبر سال ۱۹۹۲ از لیدز یونایتد به شیاطین سرخ پیوست، در آن زمان یورک شایریها برفوتبال انگلیس حکمرانی می کردند و آخرین عنوان را قبل از تغییر وضعیت مسابقات به لیگ برتر کسب نمودند. داستان پیوستن اریک به منچستر از این قرار است، لحظه ای که بیل فودربی رئیس وقت باشگاه لیدز با همتای خود در منچستر، مارتین ادواردز، تماس تلفنی برقرار کرده بود با این هدف که در مورد وضعیت دنیس اروین جویا شود، فرگوسن نیز در آن جلسه حضور داشت و به ادوارد خاطر نشان کرد که تصمیمی برای فروش اروین ندارد، در همان دوره یونایتد به دنبال خرید مهاجم بود و در تلاش های خود برای جذب دیوید هرست، مت لتیزر و برایان دین ناکام مانده بود، بدین ترتیب فرگوسن فرصت طلبانه صحبت خرید کانتونا را به میان آورد و در کمال خوش شانسی فودربی این طور بیان کرد که مانعی برای فروش او وجود ندارد و می بایست در این مورد منتظر پسخ مربی او هاوارد ویلکینسون باشند، بدین ترتیب پس از چند روز کانتونا تنها با مبلغ ۱/۲ میلیون پوند به اولدترافورد منتقل شد.

یونایتد به یکه تازی مردان یورکشایر پایان داد و کانتونا با ورود خود به دوران ۲۶ ساله بدون افتخار شیاطین سرخ خاتمه بخشید و لیگ برتر را با اختلاف ۱۰ امتیاز با نایب قهرمان، استون ویلا، فتح نمودند. او همچنان به کسب افتخارات در یونایتد ادامه داد، در ۵ فصل حضور در لیگ برتر ۹۱ گل به نام خود ثبت نمود و ۴ عنوان قهرمانی و ۲ بار فتح جام حذفی برای باشگاه به ارمغان آورد و سرانجام در سال ۱۹۹۷ به طور غیر منتظره ای با ۳۱ سال سن از فوتبال خداحافظی کرد.

افتخارات اریک تنها به گلزنی ختم نمی شد، او مرد بازی های بزرگ بود، ۳ گل درفینال های جام حذفی به ثمر رسانده بود، ۸ تا در دربی های منچستر و عملا در سال ۱۹۹۶ عنوان قهرمانی را از نیوکسل ربود. او گل های تاریخی بسیاری نیز در کارنامه دارد، از جمله نمایش تاکتیکی و شلیک مرگبار در سال ۱۹۹۴ در مقابل ویمبلدون، تک گل قهرمانی در فینال جام حذفی سال ۱۹۹۶ در مقابل لیورپول و چیپ حیرت انگیز در مقابل ساندرلند در سال ۱۹۹۷، که تنها گوشه ای از هنرنمایی های او به شمار می رود.

کانتونا پیشوا و اسوه ی جنم و اعتماد به نفس بود، یقه بالا کشیده، سینه ای ستبر و عملکردی بدون اشتباه، حتی نفس کشیدن و قدم برداشتن او سرشار از رمز و راز بود. او با پیراهن شماره ۷ تبدیل به اسطوره ای شد که یونایتد در ابتدای دهه ۹۰ به دنبال آن بود. اریک کانتونا با عملکرد شگفت انگیز خود شیاطین سرخ را از تیمی متوسط به یکی از ابر قدرت ها و مدعیان فوتبال انگلیس تبدیل ساخت به همین دلیل نام او تا به امروز کماکان بر سر زبان هواداران نواخته می شود.

 

منبع: Football Whispers

درباره ی علیرضا حسینیان

علیرضا حسینیان
از سال 1998 بعد از جام جهانی علاقمند به یونایتد شدم و به شدت ضد چلسی، لیورپل و بایرن هستم، منتظر روزی ام که پادشاه رونی در مقام سرمربی به صحنه ی تئاتر رویاها بازگردد.

جعبه "همچنین ببینید"

گری نویل: آنتونیو والنسیا به دفاع راست فوق العاده ای تبدیل شده است

کاپیتان پیشین منچستریونایتد، گری نویل از آنتونیو والنسیا در بازی با بنفیکا تقدیر کرد و …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *