آنالیز تاکتیکی دیدار نیوکاسل و منچستر یونایتد
آنالیز تاکتیکی دیدار نیوکاسل و منچستر یونایتد

آنالیز تاکتیکی دیدار نیوکاسل و منچستر یونایتد

یونایتد فنز – سومین بازی متوالی قرمز های منچستر نیز با شکست به پایان رسید و مرد شماره یک تیم را وادار نمود که در مصاحبه پس از بازی چنین عنوان کند:

همه چیز اشتباه پیش می رود.

 

این نتیجه شیاطین سرخ را در جایگاه ۱۲ ام قرار داد و زاغ ها را از منطقه خطر جدول رهایی بخشید. در ادامه این مطلب به بررسی تاکتیک های به کار گرفته شده در این تقابل خواهیم پرداخت.

 

چینش:

استیو بروس از سیستم دفاعی همیشگی ۱-۴-۵ خود جهت فرسایش تحرکات هجومی و خسته کردن مهاجمین حریف استفاده نمود. اضافه شدن یک مدافع میانی سبب کنترل بیشتر نیمه خودی و تسلط بیشتر دیگر مدافعین بر نفوذ وینگر ها می شود. حضور برادران لانگ استاف نیز در خط هافبک نیز از انتقال توپ به مهاجمین جلوگیری می کرد.

 

در سمت دیگر سولسشر با بحران مصدومیت مهره های خود دسته پنجه نرم می کرد، از این رو توانزبه جوان را در کنار مگوایر در خط دفاعی و دالوت و یانگ را در دو سمت آن ها قرار داد. جای خالی پوگبا را نیز با فرد در کنار مک تامینای پر کرد. زوجی که اخیرا هیچگونه توانایی در بازی سازی از خود نشان نداده بودند. راشفورد در نقش شماره ۹ نوک پیکان هجومی قرار گرفت و کماکان هیچ اثری از تحرکات غریزی یا مهاجم اصیل دیده نمی شد.

 

یونایتد طبق روال گذشته همانگونه که تاکنون در این فصل مشاهده می شد به کار خود ادامه داد. آن ها با پاس های کوتاه در تمام نقاط زمین سعی در بازی سازی داشتند، زوج هافبک جهت دریافت توپ از مدافعین میانی عقب نشینی کرده و از همین ناحیه در جست‌وجوی راهی برای نفوذ و به هم ریختن قوای دفاعی میزبان داشتند. سرعت پایین پاس های آن ها و تعداد بالای لمس توپ توسط هر بازیکن این امکان را به حریف می داد که آرایش دفاعی خود را با تظم و ترتیب حفظ نمایند. همین موضوع باعث می شد که پاس ها در منطقه هجومی با موانع مستحکم تری برخورد کند و فضا ها محدود تر گردد.

 

زوج دفاع میانی یونایتد با هدف ایجاد منفذ برای عبور ۱۹۷ بار توپ را بین خود رد و بدل نمودند. شکل زیر کاملا مشخص می‌ سازد که توپ پیش از انتقال به نواحی هجومی، چه میزان ما بین هافبک های دفاعی و مدافعین در حرکت بوده است. همچنین نشان دهنده این است که تیم میزبان به طرز فوق العاده ای بازی را در مناطق کم خطر زمین نگاه داشته و از نفوذ به نزدیکی محوطه جریمه جلوگیری می نماید.

هافبک های یونایتد همواره سعی داشتند که خود را به منطقه ای که راشفورد در آن تحت نظر شدید قرار داشت برسانند تا وی نیز با دریافت توپ و یا فرار های برق آسای خود نشم دفاعی حریف را در هم بشکند. اما ملی پوش انگلیسی در کل مدت بازی تنها ۲ بار موفق شد در زمین توپ را لمس کند.

 

شیاطین سرخ در این بازی ضریب موقعیت گل ناامید کننده ۱/۱ را به ثبت رساند که آن هم به دلیل موقعیت های مناسبی بود که مدافعین با توجه به ضربات کاشته در اختیار داشتند. در ادامه با جزئیات بیشتری به بررسی مشکلات موجود در بازی برای یونایتد خواهیم پرداخت.

 

سد بازی سازی:

 

از ابتدای فصل در هفت تقابل صورت گرفته، قرمز های منچستر در هر بازی حداکثر یک بار موفق به گشودن دروازه حریفان شده اند. کمبود بازی سازی و پویایی در تحرک که عامل اصلی در هم شکستن خطوط دفاعی فشرده می باشد، به شدت به چشم می خورد.

در تصویر بالا وضعیتی را مشاهده می کنید که یونایتد به دفعات با آن دست و پنجه نرم می کرد. نیوکاسل مقابل یورش منچستری ها در دو خط آرایش دفاعی به خود می گرفت، به طوری که تغییر فاز دفاعی به هجومی برای تیم مهمان به کندی صورت می گرفت. حضور دو وینگر که به منظور تجمع بازیکنان در میانه میدان، خود به برادران لانگستاف نزدیک می کردند، عبور از این دیواره دفاعی را تقریبا غیر ممکن می ساخت. تنها راه، گسترش بازی در عرض زمین بود تا راهی برای دور زدن توده دفاعی پیدا شود.

 

شاگردان سولسشر پیوسته در تلاش بودند تا مهره های بازی ساز خود را در شرایط مساعدی قرار دهند. ماتا، پریرا و جیمز از جمله بازیکنانی بودند که هر آنچه در توان داشتند در زمین ارائه دادند، اما هرگز نتوانستند در مناطقی که اغلب برای حریف خطرساز هستند، توپ را در اختیار داشته باشند. اگر هم موقعیت در حوالی محوطه جریمه ایجاد می شد، عدم وجود یک مهاجم تمام کننده ذاتی کاملا به چشم می خورد.

نکته قابل توجه دیگر این است که یونایتد در مجموع ۱۴ بار موفق شد توپ را از جناحین به سمت دروازه ارسال کند، اما با وجود چنین بمبارانی فقط ۱۴/۷ درصد از آن به هدف رسید، یعنی تنها یک مورد. که این نشان از عدم هماهنگی ارسال کننده و ناتوانی مهاجم در نفوذ دارد.

 

تصویر بالا لحظه ای را نشان می دهد که یانگ در حال ارسال توپ می باشد، راشفورد هدف او بوده و فضای بسیار مناسبی مهیاست تا خود را به توپ برساند و از فاصله نزدیک دروازه را فرو بریزد. اما در زمان لازم سرعت کافی را به خود نداد و همین موضوع باعث شد مدافع زودتر در موقعیت قرار گرفته و سد راه ضربه او شود و در نهایت توپ را دور نماید.

در دو تصویر بعدی نیز اتفاقی مشابه رخ می دهد. وینگر تقریبا نصف طول زمین را طی می کند تا خود را در موقعیت مناسب ارسال قرار دهد، اما مانند دفعه پیش راشفورد سرعت لازم را به دلیل عدم وجود غریزه لازم و تشخیص فضای مناسب جهت تصاحب توپ نداشت. او خود را به حوالی نقطه پنالتی رساند در صورتی که می توانست به تیر یک نزدیک شود و فضایی بسیار مناسب را در اختیار داشته باشد.

در واقعا ماجرای تنها مهاجم منچستر یونایتد در دیدار با زاغ ها به همین منوال پیشرفت و حتی یک شوت به سمت چهارچوب در کارنامه نداشت. در پایان به طور ناامید کننده ای، ضریب احتمال گلزنی صفر را به ثبت رساند.

 

نتیجه گیری:

 

سولسشر پس از کسب تقبل شکست متوالی، برای گذر از این بحران‌، بازیکنان و هواداران را به حفظ آرامش و خونسردی توصیه نمود. قطعا تلاش و کوشش بازیکنان را نمی توان نادیده گرفت در حالی که تیم مهره های کلیدی خود را در اختیار نداشته است.

 

با این حال ناکامی مجدد در گلزنی و بدتر از آن عدم وجود حتی یک شوت به سمت دروازه، عملکرد اسطوره نروژی را بیش از پیش زیر ذره بین قرار می دهد. از آن جا که بازی نیز در مقابل لیورپول خواهد بود، ممکن است شرایط از بد به بدتر هم تغییر یابد.

 

منبع: TOTAL FOOTBALL

درباره ی brootan

مطلب پیشنهادی

بررسی عملکرد منچستریونایتد در فصل ۲۰۲۰/۲۱؛ معرفی بهترین‌ها و بدترین‌ها

منچستریونایتد فصلی بسیار پرماجرا را به پایان رساند. اتفاقات کوچک و بزرگ و بعضاً عجیبی …

۳ دیدگاه

  1. خب مسلمون تو که نمیتونی تیم بازی سازی بفرستی تو زمین لااقل بگو از پشت محوطه شوت بزنن

  2. سانتر چیه هی ررت و زرت میکسن زیرش

  3. نبود خلاقیت در بازیکنان هجومی بیداد میکنه_دریغ از ی حرکت خط شکن_تو چنین حالتی مانژو و کاوانی با قدرت سرزنی میتونن کمک کنن تا تابستون ک بازیکن خلاق جذب کنیم..!!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 + نه =