آنالیز: بررسی تاکتیکی بازی منچستر مقابل پاری سن ژرمن

شاگردان اوله گنار سولشر ۱۹ ماه پس از شب تاریخی پارک دو پرنس بار دیگر به این ورزشگاه برگشتند تا اولین جدال خود در لیگ قهرمانان فصل جدید را انجام دهند.

یونایتد فنز – پاری سن ژرمن در اوج آمادگی به مصاف شیاطین سرخ آمد. آن ها ۵ بازی قبلی خود را با پیروزی پشت سر گذاشته بودند و با ۱۶ گل زده و ۱ گل خورده وضعیت بسیار مطلوبی داشتند.

از سوی دیگر منچستر فصل را بد شروع کرد. شیاطین در سه بازی نخست لیگ برتری خود ۲ شکست را تجربه کردند که شامل باخت تحقیر آمیز مقابل تاتنهام نیز می شد. بردن نیوکاسل کمی به منچستر انرژی داد تا با روحیه خوب لیگ قهرمانان را شروع کند.

منچستر با یک نمایش درخشان موفق شد با نتیجه ۲ بر ۱ پی اس جی را شکست دهد و به اولین تیمی در تاریخ لیگ قهرمانان تبدیل شود که دو بار در پارک دو پرنس پیروز می شود. در ادامه می خواهیم با آنالیز تاکتیکی بررسی کنیم که شاگردان سولشر چگونه موفق شدند یاران توماس توخل را مغلوب کنند.

چینش دو تیم

مصدومیت بعضی از بازیکنان کلیدی باعث شد توماس توخل از چند جایگزین در سیستم ۳-۳-۴ خود استفاده کند.کورزاوا بعد از طی کردن دوران محرومیت به ترکیب اصلی بازگشت. دنیلو پریرا و آندر هررا جایگزین پارادس و رافینیا شدند و در کنار ادریسا گیه خط هافبک سه نفره پاریس را تشکیل دادند. دی ماریا و نیمار نیز به عنوان وینگر در این بازی حضور داشتند و ضلع سوم مثلث را کلیان امباپه در غیاب مائورو ایکاردی تکمیل کرد.

ترکیب منچستر هم با توجه به غیبت مگوایر در ساختار دفاعی دچار ضعف می شد ولی سولشر با بیشتر کردن تعداد مدافعان و استفاده از سیستم ۲-۳-۵ سعی در پر کردن این خلا داشت. اکسل توانزبه بعد از یک سال به ترکیب اصلی بازگشت و جایگزین کاپیتان شد. لوک شاو هم در سمت چپ دفاع سه نفره حضور داشت. او هر موقع در این پست بازی کرد عملکرد درخشانی داشت.

الکس تلس اولین بازی خود را در منچستر به عنوان پیستون چپ انجام داد. آنتونی مارسیال پس از غیبت مقابل نیوکاسل به دلیل محرومیت، بار دیگر به ترکیب اصلی بازگشت. فاکوندو پلیستری نیز از روی نیمکت کار را دنبال کرد.

پرس پرفشار؛ کلید برتری منچستر در نیمه اول

هر دو مربی به بازی مالکانه علاقه دارند. پی اس جی در لیگ فرانسه میانگین ۶۱.۹ درصد مالکیت را ثبت کرده و منچستر نیز در لیگ برتر میانگین ۵۴.۱ درصد مالکیت را از خود به جای گذاشته است. زمانی که تیم مقابل علاقمند به مالکیت توپ بیشتر می باشد، کلید برتری شما پرس کردن از بالا برای بازپس گیری هرچه سریعتر توپ می باشد.

هر دو تیم پرس از بالا را در دستور کار خود قرار داده بودند ولی شاگردان سولشر بهتر این عمل را انجام دادند. یونایتد با پرس از بالا و یارگیری نفر به نفر کار را برای بازی مالکانه پی اس جی سخت کرد و شما این مسئله را در تصویر زیر مشاهده می کنید.

همانطور که می بینید مثلث خط حمله منچستر توانستند دو مدافع وسط و هافبک دفاعی پاریس را از جریان بازی خارج کنند. اسکات مک تومینای و فرد نیز نزدیک به دو هافبک دیگر پی اس جی حرکت می کردند. مدافعین کناری منچستر کسی را یارگیری نکرده بودند بلکه در نیمه زمین منتظر ارسال توپ بلند از دروازه بان بودند تا بتوانند ارتباط را به راحتی قطع کنند.

زمانی که توپ به مدافعین وسط می رسید؛ فولبک های منچستر سریعا خود را به مدافعین کناری پی اس جی نزدیک می کردند تا راه های ارتباطی برای ارسال پاس های کوتاه را مسدود کنند. تصویر زیر مثال بارزی از این مسئله است.

لحظاتی قبل از ثبت تصویر بالا، کیمپمبه قصد داشت توپ را به سمت راست برای فلورنزی ارسال کند ولی هجوم سریع الکس تلس به سمت فلورنزی باعث شد کیمپمبه از این کار صرف نظر کند و توپ را به دیالو برساند.

سه ثانیه بعد توپ در سمت چپ به کورزاوا می رسد. بیساکا دفاع را رها می کند و به سرعت به مدافع چپ پاریس نزدیک می شود. با دقت به تصویر بالا نگاه کنید. تمامی راه ها برای پاس کوتاه توسط بازیکنان منچستر بسته شده و بازیکن پاریس راهی به جز پاس رو به عقب یا زیر توپ زدن ندارد.

سه تصویر قبلی توضیح کاملی از تاکتیک پرس سنگین سولشر ارائه دادند. این تاکتیک سولشر جواب داد زیرا بیشتر از ۴۸ درصد مواردی که پی اس جی توپ لو می داد در زمین خودشان اتفاق افتاد. مزیت دیگری که این تاکتیک منچستر داشت از کار افتادن مثلث خط حمله پاریس بود. نیمار-امباپه-دی ماریا در نیمه اول مجموعا ۴ شوت به سمت دروازه منچستر داشتند.

شکل پرس پی اس جی هم شبیه منچستر بود. مثلث خط حمله آن ها مامور پرس سه مدافع منچستر بودند و مثلث هافبکشان نیز باید خط هافبک سه نفره منچستر را از کار می انداختند. پرس پی اس جی به دو دلیل بی اثر شد. دلیل اول ساختار دفاعی هوشمندانه منچستر و دوم کم بودن شدت پرس از سوی مثلث خط حمله پاریسی ها.

یونایتد دفاع انعطاف پذیری داشت. شیاطین سرخ بارها دفاع سه نفره خود را به ۴ نفره تبدیل کردند. در این حالت لوک شاو به دفاع چپ منتقل می شد و الکس تلس یک خط جلوتر می رفت. ساختار این سیستم در تصویر زیر کاملا مشخص است.

نیمار اغلب در خط هافبک باقی می ماند و به پرس تیم کمکی نمی کرد. به همین دلیل دو مهاجم باقی مانده مجبور به صف آرایی مقابل مدافعین وسط منچستر می شدند و فضای زیادی به فولبک های منچستر داده می شد. فلورنزی همراه با تلس حرکت می کرد و همین مسئله باعث می شد تا لوک شاو آزادانه حرکت کند و بازیسازی منچستر مختل نشود.

تصویر زیر مثال بارزی برای این مسئله است. علاوه بر اینکه نیمار هیچ کمکی به پرس نمی کند، دی ماریا و امباپه هم شدت کافی را ندارند. برتری عددی منچستر در دفاع کار راحت تر کرد و لیندلوف بدون مزاحمت می توانست شاو را صاحب توپ کند.

یکی دیگر از نکات قابل توجه این صحنه فضای زیادی است که مقابل شاو قرار دارد. اگر شاو صاحب توپ شود می تواند به راحتی با آن حرکت کند و یا به یکی از مهاجمین منچستر پاس دهد. جالب است بدانید که شاو از این مسئله نهایت استفاده را برد. این مدافع انگلیسی ۱۳ پاس رو به جلو با دقت ۱۰۰ درصدی داشت که رتبه نخست میان بازیکنان منچستر بوده است.

او همچنین ۵ پاس به یک سوم دفاعی حریف، ۱ پاس کلیدی و ۱ پاس عمقی را به ثبت رساند. نقشه زیر نشان می دهد که داوید دخیا در اکثر مواقع توپ را به شاو می رسانده است.

همانطور که قبلا اشاره کردیم منچستر در حمله به چینش ۴-۴-۲ تبدیل می شد. زمانی که شاو صاحب توپ می شد این سیستم به ۵-۳-۲ تغییر می کرد. شاو برای بازیسازی کمی عقب تر میامد و بیساکا به خط حمله اضافه می شد. نقشه زیر کاملا نشان می دهد که بالا بازی کردن این اجازه را به تلس می داد که او هم بیشتر جلو برود و خط حمله منچستر را زهرآگین تر کند.

در اواخر نیمه اول بود که توخل متوجه اشتباه تاکتیکی خود شد. او به دی ماریا و هررا دستور داد که به شاو نزدیک تر شوند. این حربه تاکتیکی نیز به پی اس جی کمک نکرد ولی حداقل اثر گذاری شاو را کاهش داد. سولشر بعد از این مسئله تلاش کرد تا دفاع پاریس را مختل کند. تلس و فرناندز با بازی بدون توپ خوب خودشان برای رشفورد در سمت چپ فضا سازی کردند. تصاویر زیر کاملا این مسئله را شرح می دهند.

در تصویر بالا می بینید که دی ماریا سریعا بر روی شاو پرس می کند. برونو و تلس خود را به شاو نزدیک می کنند. فلورنزی و پریرا نیز برای انجام پرس همراه با برونو و تلس حرکت می کنند که باعث خالی شدن دفاع پاریس می شود. شاو توپ را به برونو می رساند و او نیز با سینه توپ را به تلس پاس می دهد. تلس هم همانطور که در تصویر زیر مشخص است با سرعت زیاد به سمت دروازه حریف حمله می کند.

حرکت تلس و برونو یک فضای خالی عظیم در عمق خط دفاعی حریف به وجود آورد که رشفورد با توجه به سرعت بالای خودش میتوانست از آن استفاده کند. چند دقیقه بعد تلس و برونو این بار در مرکز خط دفاعی حریف برای رشفورد فضا سازی کردند. تصاویر زیر کاملا این موقعیت را شرح می دهند.

با توجه به اینکه فلورنزی دیر به تلس رسید، این بازیکن توانست با یک پاس طولی فرناندز را صاحب توپ کند. همانطور که در تصویر زیر می بینید برونو این بار در عرض حرکت کرد.

فلورنزی و پریرا بار دیگر پست های خود را ترک کردند و فضای زیادی را در اختیار رشفورد قرار دادند.

بیشتر مشکلات پاریس در دفاع به دلیل ضعف مثلث هجومی آن ها بود. علاوه بر اینکه در پرس کمکی نمی کردند؛ زمانی که منچستر به زمین آن ها می آمد نیز به دفاع بر نمی گشتند. همین مسئله به شاگردان سولشر برتری عددی در یک سوم دفاعی پاریس را می داد و باعث فشار بر روی دروازه کیلور ناواس می شد.

تصویر بالا نشان می دهد که کمک نکردن نیمار به دفاع باعث شد تا برتری عددی با منچستر باشد. شاو خیلی راحت توپ را در اختیار گرفت و به آنتونی مارسیال پاس داد که منجر به اعلام پنالتی به سود یونایتد شد.

انتقال توپ کند از سوی پی اس جی و عملکرد فوق العاده هافبک های منچستر

ایده پاریس در حمله استفاده از هر دو فولبک و افزاش فشار از کناره ها بود. به همین منظور هررا و گیه بار ها به دفاع کنار منتقل شدند که این مسئله در تصویر زیر مشخص است.

یونایتد با دو هافبک میانی (مک تومینای و فرد) بازی می کرد و برونو فرناندز نیز برای کمک به دفاع عقب تر می آمد. پی اس جی سعی می کرد دفاع تیمی منچستر را مختل کند.

در تصویر بالا مشخص است هررا تلاش می کند فرد را از جریان بازی خارج کند و دی ماریا نیز اسکات مک تومینای را به خود مشغول کرده است. همین کار به آن ها قضای بسیار زیادی در جلوی مدافعین منچستر می داد. علاوه بر این پاریسی ها با حضور یک هافبک بیشتر در حمله و داشتن بازیکن های تکنیکی می توانست برای خود فضاسازی کند.

با تمام این تفاسیر پی اس جی نتوانست دفاع یونایتد را آزار دهد زیرا سرعت کافی در انتقال توپ را نداشت. از طرف دیگر پرس سنگین منچستر که قبلا به آن اشاره کردیم ارتباط هافبک و حمله پاریس را قطع می کرد. تصاویر زیر این انتقال توپ کند را به خوبی نشان می دهد.

دی ماریا نتوانست خود را به فضای بسیار زیادی که پشت سر مک تومینای و فرد بوجود آمده بود برساند.

 

تعلل کیمپمبه باعث هدر رفتن فضای خوبی شد که در سمت چپ برای هررا و فلورنزی بوجود آمده بود.

سرعت کند پی اس جی در انتقال توپ باعث شد تا نیمار شخصا به عقب برگردد و عملیات توپ گیری را انجام دهد. این بازیکن برزیلی با تکیه بر قدرت دریبلینگ خود سعی در رد شدن از فرد و مک تومینای بود تا بتواند به محوطه جریمه منچستر برسد.

نیمار اقدام به ۱۴ دریبل کرد که از این لحاظ بیشترین تعداد در مسابقه بود. البته او تنها ۵ بار ( ۳۶ درصد) موفق بود. او همچنین تنها ۷ دوئل از ۲۲ دوئل خود را پیروز شد. ۱۶ بار از این ۲۲ بار در برابر هافبک های منچستر بود.

مک تومینای ۱۱ دوئل از ۲۴ دوئل (۵۰ درصد) خود را با موفقیت پشت سر گذاشت. فرد نیز ۱۸ دوئل از ۲۴ دوئل (۷۵ درصد) خود را پشت سر گذاشت که آماری فوق العاده است. این آمار ها نشان می دهد که دو هافبک منچستر جنگ میانه میدان را پیروز شدند و هر وقت نیمار را مهار می کردند، حمله پی اس جی بی اثر می شد.

تصاویر زیر کاملا هوشمندی و با برنامه بودن هافبک منچستر را نشان می دهد.

لحظاتی قبل از اینکه تصویر بالا گرفته شود، مک تومینای توپ را به گیه واگذار کرد. هافبک سابق اورتون سریعا توپ را به نیماری پاس داد که بین خطوط منچستر جای گیری کرده بود.

زمانی که نیمار صاحب توپ شد، اسکات و فرد به سرعت روی او خراب شدند و اجازه هیچ حرکتی به او ندادند. به مسافتی که فرد طی کرد دقت کنید. همین صحنه مثال بارزی از تمرکز بالای خط هافبک منچستر است. هر دو هافبک منچستر خیلی نزدیک به هم بازی می کردند تا حتی کوچکترین فضایی به پی اس جی برای حمله ندهند.

تصویر بالا نشان می دهد زمانی که بیساکا آفساید را پر کرده بود چگونه فرد و اسکات با جایگیری درست اجازه خلق موقعیت به نیمار را ندادند.

تحول پی اس جی در نیمه دوم

بعد از یک نیمه اول بسیار بد، توخل با آوردن مویزه کین به جای گیه چینش تیم خود را به ۱-۳-۲-۴ تغییر داد که در تصویر زیر مشخص است.

پاریسی ها در نیمه دوم تلاش کردند با سیستم ۴-۲-۴ در حمله ظاهر شوند. دو هافبک میانی به دفاع اضافه می شدند و فولبک ها برای کمک به حمله جلوتر می رفتند. در تصویر زیر می توانید به وضوح این مسئله را مشاهده کنید.

توخل این تغییرات را برای این اعمال کرد که بتواند از کناره ها به خوبی استفاده کند. در خط دفاع هم با اضافه شدن یک هافبک و عقب تر آمدن فولبک ها برتری عددی با پاریسی ها بود و به همین دلیل می توانستند بازیسازی را از دفاع آغاز کنند.

همانطور که در تصویر بالا می بینید، برتری عددی با پی اس جی است. فرناندز بین دو نفر اسیر شده و فلورنزی نیز عقب تر می آید تا از پرس های سنگین تلس در امان باشد. پی اس جی همچنین تلاش کرد تا این برتری عددی را در خط حمله هم داشته باشد. همانطور که در تصویر زیر مشخص است مربع نیمار-امباپه-دی ماریا-کین تلاش می کردند تا از وسط حرکت کنند و بین خطوط منچستر جای بگیرند.

پاریسی ها تلاش می کردند دفاع یونایتد را به سمت مرکز سوق دهند تا فضای لازم برای خلق موقعیت فولبک ها از کناره به وجود بیاید. کورزاوا با توجه به امباپه تلاش می کرد تا نفوذهایی را انجام دهد. امباپه نیز سعی داشت با حرکت در عرض خود به دفاع منچستر صدمه بزند. دی ماریا بیشتر برای خلق موقعیت تلاش می کرد ولی دفاع سازمان یافته یونایتد تمام منافذ موجود را بسته بود.

اگرچه پی اس جی در حمله پیشرفت کرده بود ولی سیستم جدید آن ها نقاط ضعفی را در پی داشت که به منچستر اجازه انجام ضد حمله های خطرناک می داد. زمانی که هافبک های پاریسی به حمله اضافه می شدند، مدافعین وسط آن ها باید رشفورد و مارسیال را کاور می کردند و همین مسئله فضای خطرناکی را در کانال های کناری به مهاجمین منچستر می داد.

چند ثانیه قبل از اینکه تصویر بالا گرفته شود، فرناندز و اسکات توپ را از کورزاوا گرفتند و به رشفورد پاس دادند. نگاه کنید کیمپمبه چطور برای جلوگیری از ضد حمله به رشفورد چسبیده است. رشفورد توپ را به بیساکا پاس داد و با یک حرکت سریع مدافع پاریس را دور زد.

زمانی که رشفورد آزاد شد بیساکا توپ را به عمق دفاع پاریس فرستاد تا موقعیت حمله دو به یک برای منچستر به وجود بیاید. یونایتد بارها از این تاکتیک برای ضربه زدن به پاریس در نیمه دوم استفاده کرد.

پاسخ منچستر: هافبک لوزی

زمانی که پی اس جی در نیمه دوم بر بازی مسلط شد، سولشر برای برگرداندن جریان بازی دست به یک تعویض هوشمندانه زد. او پل پوگبا را به جای تلس به زمین فرستاد و چینش منچستر را به ۲-۴-۴ لوزی تغییر داد که می توانید آن را در تصویر زیر ببینید.

این تعویض هوش بالای مربی نروژی منچستر را نشان می دهد که توانست مالکیت را برای شیاطین سرخ به ارمغان بیاورد. حضور پوگبا دوباره برتری عددی را در پرس از بالا به منچستر هدیه کرد. وظیفه پوگبا افزایش فشار بر روی فلورنزی بود. منچستر بار دیگر بازیسازی پی اس جی را مختل کرد و همانطور که در تصویر زیر مشخص است کار را برای دفاع خسته پاریس سخت تر از گذشته کرد.

پوگبا همچنین وظایف یک هافبک باکس تو باکس را به زیبایی انجام داد. پوگبا در دفاع هم برتری عددی پی اس جی را خنثی کرد. سیستم لوزی منچستر همانطور که در تصویر زیر مشخص است به ۳-۳-۴ نیز تبدیل می شد.

در فاز هجومی هم همانطور که انتظار میرفت پوگبا بهتر از اسکات و فرد کار کرد. پوگبا با توجه به حضور اسکات و فرد آزادانه در فاز هجومی کار می کرد و در نهایت بازی خوب خود را با پاس گل تکمیل کرد.

نتیجه گیری

در مجموع سولشر جدال تاکتیکی مقابل توخل را برنده شد و توانست فینالیست فصل گذشته این رقابت ها را در خانه خودش زمین گیر کند. این یک برد شش امتیازی برای منچستر بود زیرا در گروه مرگ قرار دارند.

پاری سن ژرمن نیز به ترکیه سفر می کند و امیدوار است بتواند از سد باشاک شهیر عبور کند. یونایتد در تئاتر رویاها باید از لایپزیش چغر ناگلزمن استقبال کند و قطعا بازی سخت دیگری را در پیش خواهد داشت.

منبع: Total Football Analysis

۰

درباره ی احسان حسینی

مطلب پیشنهادی

کریستیانو رونالدو

بررسی یک احتمال و طرح یک سوال: آیا کریستیانو رونالدو می‌تواند در منچستریونایتد فعلی درخشان ظاهر شود؟

اخیراً شایعاتی در مورد علاقه مجدد یونایتد به این بازیکن شنیده می‌شود. در این مقاله …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *