خانه / نوستالژیک / سوابق تورهای پیش فصل یونایتد در دهه های گذشته و سفر یونایتد به ایران

سوابق تورهای پیش فصل یونایتد در دهه های گذشته و سفر یونایتد به ایران

اندی میتن به مرور تورهای پیش فصل یونایتد در سالیان دور پرداخته است.

 

یونایتد فنز- Andy Mitten در جدیدترین یادداشت خود در ESPN، به مرور سفرهای دور و دراز شیاطین سرخ، در دهه های گذشته، برای بازی های پیش فصل، پرداخته است.

منچستریونایتد، امسال هم هفتمین تور خود را طی ۱۴ سال گذشته، در آمریکا و با بازی دیروز مقابل لس آنجلس گلکسی آغاز کرد. تور پیش فصل اکنون به دو بخش انگیزه تبلیغاتی و بازی مقابل تیم‌ها بزرگ تبدیل شده است؛ به طوری که یونایتد طی شش روز با تیم‌ هایی چون منچسترسیتی، رئال مادرید و بارسلونا بازی می‌کند. در مدت ۱۹ روزی که یونایتد دور از منچستر است، بازیکنان تنها این فرصت را دارند که یک شب در اختیار خودشان باشند.

منچستریونایتد به عنوان یک باشگاه تا پیش از عصر لیگ برتر، هویت امروزی خود را نداشت اما تور ها و داستان‌ هایشان از همان زمان پدیدار شده بود. در سال ۱۹۸۵ پیش از عصر اینترنت و بوجود آمدن غول های رسانه ای و پوشش ۲۴ ساعتی خبرها، یونایتد چندین بازی را در جامائیکا انجام داده بود.
جان گیدمن مدافع قدیمی یونایتد درباره آن بازی‌ها می‌گوید:

” ما یک بازی دوستانه مقابل تیمی از جامائیکا انجام دادیم اما من و آرتور آلبیستون مصدوم بودیم و روی نیمکت نشستیم. نیروی هوایی جامائیکا پیش از بازی در آسمان نمایش داشت و پس از آن یکی از مردان بزرگ این کشور در میان میدان ایستاد و نظر سی هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه را به فرود چتربازی معطوف کرد که قرار بود دقیقا در وسط دایره زمین فرود بیاید. واقعا روز باشکوهی بود. من با آرتور سر ۱۰۰ پوند شرط بسته بودم که نمی‌تواند در وسط دایره و روی توپ فرود بیاید. ما او را نگاه می‌کردیم و او هم نزدیک و نزدیکتر می‌ شد و به نظر می‌ رسید دارد وارد ورزشگاه می‌شود تا اینکه در لحظات آخر وزش باد باعث شد تا او در پارکینگ ماشین‌ها پایین بیاید. چترباز دوم هم پس از اولی رسید و آرتور گفت باز شرط ببندیم که به او گفتم حاضرم شرط ببندم این یکی حتی در خود جامائیکا هم به زمین نمی‌رسد. برای دو چترباز بعدی هم شرط بستیم و همه آنها هم در کنار ورزشگاه فرود آمدند. بازی پس از ده دقیقه آغاز شد و در همین ده دقیقه من ۴۰۰ پوند به جیب زدم! “

در سال ۱۹۸۳ یونایتد در سوازیلند، کشور کوچکی در جنوب آفریقا به میدان رفت. به دلیل اینکه آفریقای جنوبی با تحریم‌های سیاسی مواجه و رژیم آپارتاید بر این کشور حاکم بود، از انجام بازی در این کشور ممانعت شد تا منچستری‌ ها بازی خود را در کشور همسایه انجام دهند. یونایتد دو بار با تاتنهام در ورزشگاه ملی لوبامبا که مملو از تماشاگران آفریقایی بود، بازی کرد و یک بازی را برد و دیگری را واگذار کرد. در این بین دو تیم انگلیسی در یک تیم باهم ترکیب شدند و با ادغام اسم شان، تحت عنوان “TottMan” با تیمی از سوازیلند بازی کردند که این تیم عجیب و خلق الساعه ۶-۱ حریفش را شکست داد.

در دهه ۸۰ میلادی، برنامه‌ ریزی دقیق و پرجزئیات کنونی تورها وجود نداشت و زمانیکه بازیکنان به مسافرت می‌آمدند فی البداهه با چنین مسابقاتی روبرو می‌شدند. آلبیستون درباره شرایط آن تور می‌گوید:

نمی‌توانستیم با هواپیمای خودمان به ژوهانسبورگ برگردیم چراکه هواداران مانع حرکت آن شده بودند. بازیکنان تاتنهام به سوی ژوهانسبورگ پرواز کرده بودند. به همین خاطر گلن هادل برای ما یک ماشین کرایه کرد و من، گوردن مک کوئین، جان گیدمن و کوین موران بیش از ۴۰۰ مایل تا ژوهانسبورگ با ماشین سفر کردیم.

تورهای کنونی یونایتد در نهایت سه هفته‌ای زمان می‌برد اما در تابستان سال ۱۹۷۵ و با وجود بی‌میلی بازیکنان تیم بزرگسال به سفر، تور این تیم بیش از یک ماه به طول انجامید. آلبیستون در ادامه می‌گوید:

بازیکنان بزرگتر تیم جلسه‌ای درباره این سفر گذاشتند چون نمی‌خواستند آنجا باشند. آنها ۳۸ روز از خانواده خود دور بودند و ده بازی انجام داده بودند. داشتن ۱۴ پرواز و ۳۲ هزار مایل در آسمان بودن کار ساده‌ای نبود. ما به ایران، هنگ کنگ، اندونزی، تایلند و استرالیا سفر کرده بودیم. در آن زمان تامی داکرتی در یکی از بازی‌ ها به عنوان بازیکن تعویضی به بازی آمد و اخراج شد. جیم هولتون و الکس فورسیث تولد فرزندانشان را از دست دادند؛ اتفاقاتی که این روزها رخ نمی‌ دهد. برای بازیکنان جوان تر که از این تنش‌ها و درگیری‌ها دور بودند، این تور یک ماجراجویی بزرگ بود و ما سفر را دوست داشتیم. من در هفده روز تمام دنیا را دیدم.

 

در اوایل دهه هشتاد میلادی مسافرت به حواشی دریای مدیترانه همچون جزیره مایورکا که به منچستر بسیار نزدیکتر بود، به راه افتاد اما باز هم این تورها خالی از اتفاق نبود. چند سال پس از آن با بهبود روابط دیپلماتیک ژاپن و آمریکا، یونایتد به چند کمپ نظامی آمریکا در ژاپن سفر کرد و با تیم نظامیان هر دو کشور بازی‌های دوستانه‌ای را برگزار کرد تا بدین ترتیب پای منچستری‌ ها به شرق آسیا هم باز شود. در حال حاضر بازیکنان، قسمت عمده‌ای از آمریکا را بدون تجربه کردن حتی یکی از این مشکلات می‌بینند. سفر آنها شامل جابجایی از فرودگاه به هتل، هتل به ورزشگاه یا محل تمرین ‌می‌شود.

درباره ی محمد زنده دل

محمد زنده دل
سلام به همه هواداران شیاطین سرخ. محمد زنده دل هستم از بجنورد. یازده سالم بود که با دیدن بازیهای اسطوره مون David Beckham، منچستر یونایتد رو شناختم و با خریدن پیراهن شماره 7 منچستر، عاشق این تیم شدم. عشقی که هنوزم ادامه داره...

جعبه "همچنین ببینید"

نوستالژیک: خلاصه دربی منچستر در سال ۲۰۰۹

خلاصه دربی شهر منچستر در فصل ۲۰۰۹/۱۰…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *